The Paperless Filipino Novel  (Tagalog version)
HINDI MAKATULOG ANG MAGDAMAG
BACK TO MAIN
BOOK ONE CHAPTER 1A
Not Suitable for minors under 18
GOTO BACK ISSUE
Maunlad ang Barnerr Television. Three years nang nagtatrabaho dito si Gilbert as computer analyst. Nang una
siyang alukin ng company, seventy five grand lang ang starting niya. After a year, six figures na ang annual salary
niya. At ngayon, another increase. Sabi sa kanya ni Jim Barnerr..."you still hold your present postion, Gilbert, but
you will be transferred close to my office plus a 15% increase, how's that?" at tinapik pa siya ni Jim sa kanang
balikat.

Sa dagdag sweldo ni  Gilbert, hindi na nakakahiya sa asawa niyang si Evita. Heart surgeon si Evita at naggo gross
ng almost  two million dollars a year. Ngunit malaki rin ang tinataggal na tax ni Uncle Sam. Halos kalahati, at kahit
pa nga isama ang tax-write-off sa mal practice pati na ang mga properties nila, hindi  pa rin aabot kahit sa kalahati
ang kita ni Gilbert sa asawa.

Maunlad na rin sila ni Evita. Ang twenty-door apartment nila sa Alhambra, ang kabibili nilang cabin log sa Reno
Nevada, at ang condo nila sa New York. Just last month, magko close ang escrow sa binibili nilang apartment sa
Las Vegas at isa pang vacation house sa Yosemite National Park...mga tax shelters nila sabi ni Evita. Ang
publication nila sa Fresno, bagama't hindi gaanong kumikita, nakatutulong naman sa mga kababayan nilang
Pilipino na duon nagtatrabaho.

"Your coffee is gettong cold , Gilbert..."

Napatingala si Gilbert at kinuha ang coffee mug na tinimpla ni Mary.

"Thanks" ...at hinigop ni Gilbert ang medio malamig na ngang coffee. Matagal na nasa sa labi ni Gilbert ang coffee
mug, nilalaru laro lang iyon ng kanyang mga labi, at nang ibaba...bahagyang tumagilid at tumuon ang tingin sa
magandang si Mary na inaayos ang inilalagay na bulakalak sa kanyang mesa.

"We can have dinner if you want..." Malambing na sabi ni Mary..."in my apartment"...at bahagyang binasa ng
magandang secretary ng dila ang mininipis nitong mga labi upang patinkarin ang purple-color na lipstick. Matagal
iyong nilaru laro at saka dahan dahang kinagat ang lower lip.

Gustong tumutol ni Gilbert, pero meron sa sarili niyang nagtutulak na paunlakan ang anyaya ng maganda niyang
secretary. "Tutal.." sa loob niya, "wala namang masama" ... Maganda naman ang paglilingkod sa kanya ni Mary.

"Well, why not. You've been here in my office for almost two years now, and i've never invited you for dinner or
lunch."

Umuungol ang porche ni Gilbert sa kahabaan ng ngayo'y ma traffic na Wilshire Boulevard. Pumarada iyon sa
ITALIAN CUISINE ang PAPAGANI'S, kung saan makikita mo ang ilang celebrities na duon dumadayo. Sa isang panig
ng PAPAGANI'S ang VIPs. Cozy, maganda ang pagka kaayos. Candle lighted ang lahat ng mesa na bahagyang
maaninag ang mga white orchids na nagpapatinkad sa kabuuan na sinasaliwan ng malamyos na awiting jazz
"EUROPA" ni diBlasio. Sa bungad ng malaking two-door, ang life-size statue ni Venus at Paris. Tumuon ang mga
paningin ni Gilbert sa magandang hubog ng statue ni Venus at marahang bumaling sa magandang si Mary na
ngayon ay kaharap na niya sa mesa. Marami silang napag usapan ni Mary habang kumakain.

"I was just fifteen when my father died in an accident. Mom got married again after a year. I couldn't get along
with my stepfather. He was an abussive person and almost rape me, but mom came early that day from work...and
that saved me." Inabot ni Mary ang kopita ng red wine at marahan iyong dinala sa kaniyang mga labi. "I ran away
from home..." patuloy nito..."passed away the nights along the street with other runaway kids...until a social
worker from the department of runaway children found me..." huminto sandali sa pagsasalaysay si Mary at muling
ininom ang kaniyang wine.

"She's a nice black woman..." patuloy ni Mary...i owe her a lot for what I am now. She introduced me to a very nice
couple who then adopted me. Older Spaniard couple. They never had luck of having a child. They loved me so
much...dressed me, sent me to school until I finished my aa degree..." pagtatapos ni Mary.

Namatay ang magasawang kumupkop kay Mary. Natunton siya ng kaniyang ina, at kinuha siya. Sumama lang si
Mary sa ina nang malaman niyang patay na pala ang kaniyang stepfather.

At si Gilbert..sa Pilipinas ay hindi sila mayaman. Professor ang tatay niya at abogada ang kaniyang ina. Alam na ng
secretary niyang si Mary na doctor ang asawa niyang si Evita. Ang hindi niya alam: Mayaman ang mga magulang ni
Evita at ipinanganak ang mga itong may silver spoon sa bibig. Naging Governor pa ng lalawigan nila ang ina ni
Evita.

Tapos na silang maghapunan. Inihatid na ni Gilbert si Mary sa apartment na inuupahan lang nito. Inihatid  pa ni
Gilbert ang magandang secretary hanggang sa may  pinto.  "You can kiss me goodnight, Gil..." sabi ni Mary at
ipinikit pa nito ang mga mata na naghihintay sa pagdadantay ng mga labi ni Gilbert sa kaniyang mga labi.

Napalunok si Gilbert. Nanatili itong walang masabi. Buhat ng makarating sila ni Evita sa America, hindi niya naisip
man lang na lokohin ito o pagtaksilan. Ni sumagi man lang sa muni niya na mahumaling siya sa ibang babae...o
magka interest man lang na makayakap o makahalik ng isang magandang banyaga na katulad ni Mary na ngayo'y
nag aanyaya. Mapangahas at malaya sa kanilang damdamin ang mga babaeng Caucasian. May init ang halik na
naramdaman ni Gilbert na dumapo sa kaniyang mga labi...maalab...mapusok at pilit na humahamon sa katatagan ng
paninindigan ni Gilbert. Lumalamukos ang maiinit na labi ni Mary na pilit pumapasok sa kasulok sulukang
himaymay ng laman ni Gilbert. Humapit pa ng mahigpit ang malalambot nitong mga kamay sa batok ng lalake...may
tininag ang mga halik na iyon na ngayo'y unti unting nagpapainit sa gustong magliyab na pagkalalaki ni Gilbert.

Matagal...matagal na naglapat ang mga labi ng dalawa na nang ilayo ng magandang si Mary ang mukha nito sa
pagkakahalik....para pang gustong humabol ng halik ni Gilbert na inuhaw ng pananabik.

"Goodnight, I'll see you tomorrow." Ang mahina at parang balaning humihigop sa buong katawan ni Gilbert.
Walang pagmamadaling marahang humakbang ang dalaga patungo sa sala ng kaniyang apartment...huminto at
lumingon kay Gilbert...may gustong sabihin ngunit nanatili lang na nakaawang ang maninipis na labing gustong
mag anyaya ng isang nakahihibang na bagay. Marahang iling ni Mary na nakatitig kay Gilbert at nakangiting dahan
dahang isinara ang pinto nang patuloy pa ring walang kibo si Gilbert.

Kung may isip lang at nakapagsasalita ang porsche ni Gilbert, magyayabang ito. Iminamaneho yata siya ng
magaling niyang amo. Isa yata itong Caballerong hinahangaan ng mga babae. Iyon din kaya ang dahilan kung bakit
siya binili ni Gilbert? Maaari...ngunit para kay Gilbert isa lang iyong status quo. Kailangan nila iyon sa katayuan
nilang mag asawa. Si Evita nga ay dalawa ang ginagamit na sasakyan; isang mercedez at isang volvo na SUV.

Almost 7:00 na nag gabi ng dumating si Gilbert sa bahay. Naroon pa si Evita. . . ang maganda niyang asawa. Hindi
pa ito nakabihis para pumasok sa Hospital. A...kung alam lang ni Evita ang pagkakahalik sa kanya ng secretary
niyang si Mary.

'Hindi ka pa nakabihis?" Ang bungad ni Gilbert sa asawa na patungo sa ref. Nakangiting binalingan siya ni Evita.

"At bakit po gusto nyo akong pumasok?" Sabi ni Evita habang binubuksan ang ref para kumuha ng ice tea.

"Hindi ka papasok?" Pagtataka ni Gilbert. Bahagyang napatawa si Evita.

"Honey, It was you who suggested that I take a day-off. You said you'd like us to have dinner at Hollywood Cafe in
Rodeo Plaza."

"A..."

"Yes...Nalimutan mo na?" Patuloy ni Evita at dinala sa bibig ang ice tea.

"Kasi ba naman..." sabi Gilbert na hindi na naituloy ang sasabihin....lumapit si Evita at malambing na yumakap sa
kangyang likuran. Dumantay ang malalambot na dibdib ni Evita sa kanyang likod. Sa Tagal na panahaon na nilang
pagsasama, hinahanap pa rin niya ang init ng katawan at paglalambing nito...ang pagmamahal ni Evita na walang
pagbabago... at siya...si Gilbert---nagbago na ba siya?

Hindi na nagbihis pa si Gilbert. Buong pagsuyong pinanuod ang asawa sa pagbibihis nito sa kanilang kuarto.
Hinayaan lang ni Evita na busugin ng mga mata ng asawa sa walang kupas niyong paghanga sa kanya. Kay ganda
ni Evita. Kahit na saang aggulo. Marahan, masuyo at puno ng pagmamahal na humaplos ang mga kamay ni Gilbert
sa puson ng asawa. Madulas and silk na bistidang suot niyon. gustong bumaba ng mga haplos...may
inaapuhap....may gustong damhin....may gustong magwala sa damdamin ni Gilbert...para siyang inuuhaw....

"Honey...baka hindi tayo makaalis...mamaya na lang..." marahan ang malambing na ingit ni Evita..."At si Marichu,
dadalhin pa natin kina ate." Unti-unting nabuhusan ang painit nang damdamin ni Gilbert na gustong magliyab.

Mga seven miles din ang layo ng bahay ng nakatatandang kapatid ni Gilbert, pero on the way to Hollywood kung
saan sila pupunta. Aayaw na nilang isama ni Evita ang anak dahil may pasok pa iyon kinabukasan.

Busog pa si Gilbert dahil katatapos lang nilang mag dinner ni Mary. Pinilit lang niyang kumain para ipaalam sa
asawang hindi pa rin siya naghahapunan. Gaya ng PAPAGANI'S, sa Hollywood Cafe mo rin makikita ang ilang mga
celebrities. Nasa gawing kaliwa nila, at itinuro ng tingin ni EVita ang sikat na male hollywood star na may
kasamang magandang itim na mulata, isang modelo.

"Inggit ka ba?" Nanunuksong sabi ni Evita na nakangiti na dumako ang tingin sa sinasabing hollywood actor at
kasama nitong modelo.

"Ba't ako maiinggit, mas maganda ka yata sa modelong iyon." Pagmamalaki ni Gilbert na pinipilit iwaksi ang mga
paningin sa tinutukoy ng asawa. Sabi pa ni Gilbert, "kahit pa nga siya modelo pa..." marahang napatawa si Evita.

Sweet pa rin silang mag-asawa. Wala pang binabago sa ngayon ang kanilang pagsasama. At kay Gilbert; malayo
iyong mangyari. Pagkagaling nila sa Rodeo Plaza, nagtuloy silang manuod ng cine. Gaano na ba katagal nila itong
hindi ginagawa dahil sa sobrang busy nila sa kanilang trabaho. A, more than a year na yata sabi ni Evita. Ngayon,
para silang bagong kakakasal lang sabi naman ni Gilbert...idudugtong ni Evita..."See, hindi ba ito ang laging gusto
mo..suspense at laging sabik ka." at sasabihin ni Gilbert..."pero honey, sobra namang suspense ito, aba'y parang
millennium na ito para sa akin..." at paikpik ang pagtawa ni Evita na kukurot ng maliliit sa kanyang mga bisig...at
idudugtong pa nito..." para kang dumidiga."

Pauwi na sila. Drive ni Gilbert ang Volvo ni Evita.  Almost 12:00 midnight na. Hindi na nila kakaunin si Marichu sa
ate nila. Tinawagan na lang nila habang pauwi sila ang ate Melba nila at sinabing sa umaga na lang nila iyon
susunduin para ihatid sa school kinabukasan.

Ugali nilang maligo bago matulog. Uneasy paghindi nakapag shower sabi ni Gilbert. Si Evita naman aayaw ng may
alikabok galing sa labas ang katawan na ihihiga ng kama.

Nasa harap ng dresser si Evita na tinutuyo ng blower ang buhok ng pumasok si Gilbert na katatapos ring mag
shower. Katamtaman lang ang temperature ng heater sa loob ng bahay;  sixty five degrees at hindi mo na
kailangan ang makapal na kumot kahit na ngayong winter time. Hindi naman nagpo frost sa L.A.

Walang ibang saplot ang magandang katawan ni Evita maliban sa white towel na nakapalupot sa kaniya. Marahan
at masuyo ang dantay ng mga labi ni Gilbert sa balikat ng asawa habang dahan-dahang inaalis nito ang towel na
nakabalut sa katawan nito. Lumantad ang kagandahan ni Evita. Nagpatuloy sa paggapang ang uhaw na mga labi ni
Gilbert...gumagapang na sa buo niyang katawan ang naglalatang na pananabik sa malambot na katawan ni
Evita...bumababa ang mga labing waring naghahanap ng kayamanan... ng batis na panawid-uhaw sa nanunuyo
niyang lalamunan...sa kay tagal ng tigang na katawan na inuhaw ng panahon...ng kung ilang panahon para kay
Gilbert...bumaba ang naglalatang na pananabik ni Gilbert...humatong ang uhaw na mga labi sa mayaman  at
umaalon nang dibdib ng magandang asawa. Mahabang buntong hininga ang hinugot ni Evita na bahagyang
nagpawala ng impit at marahang daing....matagal na humimlay sa dibdib ng asawa ang mga labi ni Gilbert ...at
ngayon at ngayon ay dahan dahang bumaba...sa inaalon at mapulang puson ni Evita...pababa...pababa sa
nakababaliw na bahagi ng kaligayahang iyon ni Evita...Nakagat ni Evita ang mga labi impit ang pinipigil na daing na
halos pumanaw ang muni sa ligayang nadarama. Lumiyad ang mala-Venus na balakang na gustong humabol sa  
umangat na mga labi ng asawa. May gustong sumambulat sa nag-aapoy nang pagmamahal ni Gilbert. Dahan-dahan
ang paghihiwalay ng mamula-mulang mga hita ni Evita na nag aanyayang pumasok ang asawa sa kanyang langit.
Pumaibabaw ang luwalhati at buong suyong pinasok ang langit na inihahain ni Evita. Masuyong pinasok at
ginalugad ang paraiso at langit ni Evita...hinahanap ang ligayang inaawit ng mga anghel na nagsasabog ng
bulaklak sa paligid ng hardin ni Evita. May unos sa loob ng hardin...lumayo ang mga anghel sa biglang pagsabog
ng malakas na kulog kasabay ng malakas na ihip ng hangin at ulan na didilig sa tigang na hardin na kay tagal na
hindi nabiyayan ng ulan.

Tapos na ang malakas na ulan sa paraiso ni Evita. Nasubhan na ang lunggati sa dawalang katawan, ngunit aayaw
pang lumabas ng paraiso ang pagod na katawan ni Gilbert. Kung ilang sandali rin siyang nanatili sa malambot na
katawan ni Evita...at si Evita...maligayang maligaya.

Umaga na. Napahimbing ang tulog ni Gilbert. Hindi na niya namalayan na wala na pala ang asawa sa kaniyang tabi.
Sinundo na marahil para ihatid sa eskuela ang anak nilang si Marichu.

Timplado na ang coffee sa ibabaw ng mesa. Sa America, kahit na ganuon kalaki ang kita nilang mag-asawa, ay
hindi pa rin sila maka afford kumuha ng katulong na stay-in. Dalawa lang ang nagpupunta sa kanila; ang Mexican
immigrant na si Juanita na naglilinis ng mga windows, nagva vacuum ng carpet, at isang Mexicanong nag aalaga
ng garden, si Marco. Hindi araw-araw ang trabahong iyon ng dalawang Mexicans. Three times a week lang na
wala pang apat na oras kada araw ang trabaho ng mga iyon sa kanila. At hindi mo sila puedeng utusan ng ibang
gawain. Sabi nga ni Gilbert; sa atin sa Pilipinas, talo pa ng mga ito ang kita ng isang kauumpisang nurse o isang
bank manager. Bakit nga hindi, ang gardener  nila ay $1,300 a month ang contrata sa kanila at si Juanita ay $900.00
ang bigay nila isang buwan. De cotse pa ang mga iyon na bagong modelo pa ang minamaheho.

Sa garrage, napailing si Gilbert. Natapunan ng tingin ang bunton ng maruruming mga damit nilang mag-anak.
Dahil wala siyang pasok ngayon, siya ang magsusubo ng mga iyon sa washing machine, at magda dryer. Ten na ng
umaga at pababa na ang lamig wala namang fog sa L.A. Sanay na naman silang mag-asawa na mag drive sa
ganuon climate ng panahon, kahit pa nga umuulan. Sa isip niya, siguro ay nagdaan pa si Evita sa grocery. 7:30 ng
gabi pa ang pasok niyon sa hospital.

Kinuha ni Gilbert ang Los Angeles Time na everyday inihahagis lang ng delivery truck, ay sa papasok naman ang
mercedez ng asawa kasunod  ang lexus car na drive ni Juanita. Hindi schedule ni Juanita na maglinis ngayon,
naalala ni Gilbert na natapunan ng tingin ang check na isinulat ni Evita para sa buwan na ito. Kailangan na rin ng
gardener na si Marco ang check niya. Kapapasok lang ng coche ni Evita ng tumunog ang cellphone nito.

"Honey, pakibigay lang ang check ni Juanita, it's on the coffee table. Tatawagan ko lang ang hospital. I have some
groceries at the back of the car."

" It's okay, hon." Kasunod na ni Evita si Gilbert, kinuha ang check at lumabas. Naghihintay na si Juanita. Nakangiti
iyon nang iabot niya ang check.

"Muchas gracias señor Gilbert." At muling ngumiti si Juanita. Lumabas ang mga dimples nito sa mapupulang
pisnge na walang anumang make-up. Maganda si Juanita. Sa edad nitong mga twenty something. Sa Pilipinas
kukunin na itong leading lady sa pelikula, que se hodang hindi marunong mag-tagalog. Laging may comparison si
Gilbert, sa anumang bagay maganda man o pangit, at ang comparison niya...ay laging ang America at ang bansa
niya.

Naipasok ng lahat ni Gilbert ang mga groceries ay nasa phone pa rin si Evita na ngayo'y dahan dahan at
malungkot na ibinababa ang cellphone na hawak. "May problema ba?" Ang tanong ni Gilbert na nagaalala sa anyo
ng asawa, habang isinasara ang pinto ng refrigerator nang maipasok na ang huling groceries sa loob.

"Do you remember, yong sinabi ko sa iyong bata na inoperahan ko sa puso last month..." at pabagsak na naupo sa
couch.  " She just died an hour ago, hon. I knew she wouldn't survive after that surgery. but i did my best."

Naupo sa tabi ng asawa si Gilbert. Masuyong kinabig iyon sa kanyang dibdib. Duon siya laging kailangan ni Evita.
Ilang taon na bang heart surgeon ito, ngunit malalay ang dibdib sa ganuong situation. Ang kulang kay Evita; lakas
ng loob sa mga problemang hindi naman kailangan dalhin. Lagi nga siyang tinutukso ni Gilbert kung kalmante na
ito at balik sa normal mood. "
dapat sa iyo, artista. Kasi, bagay sa iyong magdala ng lungkot at luha. Nakakamukha mo
si Nicole Kidman kung umiiyak ka."
At sasabayan niya ng tawa. Kasunod niyon ang maliliit na kurot ni Evita sa
kaniyang tagiliran, at yayapin niya ito at pupupugin ng halik. Ganuon silang lagi...


                                                                        
TO BE CONTINUED

                                                 NEXT CHAPTER: ANG PARAISO AT SI EVA
                                                                     DECEMBER 22, 2007

Napalingon si Gilbert. Palapit si Mary na dala ang dalawawang kopita at sa right hand nito a bottle of champagne.
"Mary..." at may gusto pang idugtong si Gilbert, ngunit tinakpan ng mga daliri ni Mary ang kaniyang mga
labi...habang ang mga malilikot nitong kamay ay inaapuhap ang zipper ng kaniyang pantalon......
                                                       
SOON...
ANOTHER RDSA NOVEL
BAKIT BA PUSO
PinoyCmicBooks